Rada Nieustająca została ustanowiona na sejmie 1775 r. jako kolegialny organ centralnej władzy państwowej. Składała się z króla (przewodniczącego) i 36 członków - w połowie przedstawicieli senatu i izby poselskiej. Co 2 lata wymieniano 1/3 składu. Rada składała się z 5 departamentów: Interesów Cudzoziemskich, Policji czyli Dobrego Porządku, Wojskowego, Sprawiedliwości i Skarbowego. Rozwiązana na Sejmie Wielkim w 1789 r., reaktywowana przez sejm rozbiorowy grodzieński w 1793 r.

Historia ustroju i prawa polskiego / Juliusz Bardach, Bogusław Leśnodorski, Michał Pietrzak. - Warszawa, 1997.