W II połowie XVII wieku Ukrainą Zachodnią nazywano terytoria z zachodu od Dniepra, które zostały w granicach I Rzeczyposoplitej (Galicja, Wołyń, Podole, okolice Bugu). Po podziale Rzeczypopolitej Ukrainą Zachodnią nazywano obszary, które znajdowały się w składzie Austo-Węgier (Galicaj, Bukowina, Zakarpacie). W dwudziestoleciu międzywojennym Ukrainą Zachodnią nazywano ziemie, które były uważane przez władze sowieckie i środowiska ukraińskie za ziemie historycznie i etnicznie ukraińskie, a które w wyniku traktatu ryskiego z 1921 r. znalazły się w składzie II Rzeczypospolitej. Nazwa była używana dla przeciwwagi wobec Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w jej granicach sprzed 2 listopada 1939 r. Współcześnie do Ukrainy Zachodniej zalicza się zawsze obwody lwowski, iwanofrankiwski i tarnopolski, wchodzące w skład Galicji, jak również obwód zakarpacki i czerniowiecki, wchodzące kiedyś w skład Austro-Węgier. Często zalicza się również obwody wołyński, rówieński i chmielnicki, które obecnie powiązane są gospodarczo i komunikacyjnie z innymi obwodami tego regionu. Czasami, choć rzadko, zalicza się tutaj również obwody żytomierski i winnicki.Obecnie w polskiej historiografii, oprócz tej nazwy, stosuje się również określenia: ziemie północno-wschodnie II Rzeczypospolitej lub szerzej Kresy Wschodnie.

geograficzne

Gosudarstvenno-territorialʹnyj status zapadno-ukrainskih zemelʹ v period Vtoroj mirovoj vojny / Vladimir Makarčuk. - Moskva, 2010.

zmienione z: Ukraina Zachodnia